In complexe situaties worden dingen nu eenmaal minder transparant ... wellicht kunt u in- of uitzoomen! Probeer de rechtermuisknop eens ...

Francis Heylighen

Complexiteit en Evolutie

N.B. De onderstaande tekst zijn citaten uit diverse plekken overgenomen uit onderaan genoemde bronvermelding. De citaten zijn zodanig gerangschikt dat ze 'passen' bij deze website. Verder is de tekst op onderdelen aangevuld/aangepast.

Evolutietheorie -- hoe werkt evolutie?

Darwin's inspiratie voor zijn theorie van de natuurlijke selectie kwam van de manier waarop tuinbouwer of fokkers nieuwe rassen of varieteiten van planten en dieren kweken.

Als een fokker een hondenras wenst te fokken met een bepaald kenmerk (b.v niet blaffen), dan selecteert hij een hondenras dat die eigenschap het dichts in benaderd; die dus het minst geneigd zijn te blaffen. Van de nakomelingen van deze generatie zullen sommigen wat meer en anderen wat minder blaffen. De fokker selecteert opnieuw diegene die het minst blaffen, enzovoort. Na ettelijke generaties zal hij een groep dieren hebben die nooit zullen blaffen. De afstammelingen van die groep zullen normaal gesproken die eigenschap ook erven. Aldus bestaat een hondenras dat niet blaft.

Algoritme "Survival of the fittest"

Laten we uit dit voorbeeld een algemeen algoritme voor evolutie afleiden:

Probeer blindelings allerlei variaties op bepaalde basisvormen uit

Elimineer de variaties die niet werken of slecht aangepast zijn (fouten)

Behoud en/of reproduceer degene die beter werken

Begin opnieuw

Deze zichzelf herhalende "trial-and-error" procedure leidt vanzelf to voortdurende, onomkeerbare verbetering, waarbij het systeem zich steeds beter aanpast aan de vereisten van zijn omgeving.Hiervoor zijn twee essentiele componenten nodig:

Variatie: Bij elke nieuwe generatie moeten verschillen naar voren komen.

Selectie: De beste variaties moeten eruit gepikt worden; de mate waarin iets werkt voor een bepaald doel heet "fitness".

Computer kunnen complexe problemen oplossen door kandidaat-oplossingen te genereren, hieruit de beste te selecteren, en deze te laten reproduceren met variaties. Dergelijke methoden heten genetische algorithmen. (Noot redactie: Vanuit deze gedachte kunnen we complexe situaties dus simuleren).

Aanpassing of fitness kan in principe bereikt worden door heel eenvoudige (virussen, bacteriën, ...) als door heel complexe systemen (mensen, maatschappijen, ...). Toename van fittness impliceert dus niet automatisch toename van complexiteit .

Note redactie: Zie hier de basis voor een stelling van deze website dat complexiteitsreductie zinvol kan zijn:

Complexiteitsreductie kan in theorie uitgevoerd worden met behoud of mogelijk zelfs met toename van fittness!

Bron: Prof. Francis Heylighen , "Complexiteit en Evolutie ", cursusnota's 2003-2004 Centrum Leo Apostel -- Vrije Universiteit Brussel

(partnersites)

BOEKEN

MANAGEMENTBOEK.NL :

BOL.COM :

Tip: U kunt de zoekargumenten aanpassen.

(disclaimer)